De Tour, dat zijn vaak verhalen over de grote kanonnen: Tadej Pogacar, Jonas Vingegaard, Remco Evenepoel… De ontgoochelingen of desillusies worden minder vaak uitgebreid belicht. De Fransman Clément Berthet was dit jaar zo de eerste opgever. Oliver Naesen van de HLN Wielerpodcast leeft met hem mee. “Mijn hart bloedde.”

De foto’s liegen er niet om. Een geschaafde rechterschouder en bij uitbreiding z’n volledige rechterflank die open ligt. Clément Berthet van Groupama-FDJ United valt de twijfelachtige eer van eerste opgever in deze Ronde van Frankrijk te beurt. Na een val in de ploegentijdrit verscheen hij niet meer aan de start van de tweede etappe.

“Mensen kunnen zich niet voorstellen hoe zuur dat is voor zo’n jongens”, zegt Oliver Naesen.“Clément was vorig jaar nog een ploegmaat van mij. Hij was mijn kamergenoot tijdens een hoogtestage op de Sierra Nevada. Die jongen bereidt een Tour voor zoals een Tour-winnaar dat hoort te doen.”

“Hij is extreem professioneel. Zelfs ik dacht op een bepaald moment: ‘Oei, bestaat dit niveau van professionalisme ook nog?’ Hoe hij zich voorbereidt, dat is doodserieus. Daarom bloedde mijn hart toen ik zag dat hij moest opgeven.”

En nu volgt volgens Naesen nog de moeilijkste periode. De opgave zelf is hard, maar wat nu komt nog harder: “Het drama is nog niet compleet. Hij is een pure klimhulp. Nu zal hij naar de Vuelta gaan. Als hij niets gebroken heeft, dan mag hij gewoon opnieuw beginnen aan zijn voorbereiding.”

“Hij mag dan terug naar de Sierra Nevada, of naar de Teide, of naar Tignes. Dat is écht een zwaar leven. Gelukkig verdient hij goed zijn boterham, maar je mag echt niet onderschatten wat voor domper dit is. En hoe duister de periode kan zijn die hem nu te wachten staat.”