Als laatste kon hij nog zijn wagonnetje aanhaken bij een ontketende Tadej Pogacar, maar op de laatste passage over de Oude Kwaremont moest Mathieu van der Poel alsnog de rol lossen. Een zevende podium in de Ronde op rij, maar net als vorig jaar is er één iemand sterker: “Ik had 1 probleem: er rijdt een fenomeen rond.”

“Op de Molenberg gingen we een eerste keer, dat was een goeie situatie voor mij op weg naar de tweede beklimming van de Oude Kwaremont”, doet Mathieu van der Poel het relaas van zijn dag in Vlaanderens Mooiste.

“Alles verliep goed, het is alleen jammer dat op ik op die Oude Kwaremont iets te ver zat. Daar heb ik wat krachten verspeeld.”

En tóch was hij degene die het langst in het zog van de ontketende Pogacar kon blijven. “Ik heb alles geprobeerd wat ik kon, maar hij was net iets sterker op de laatste keer Kwaremont.” Hoeveel sterker? “Ik reed er 650 watt en kon het wiel niet houden (zucht).”

“Ik kan alleen maar tevreden zijn. Als er iemand sterker is, moet ik me daar bij neerleggen.” Een zevende podium in de Ronde is dan uiteraard geen slecht resultaat. Of dit dan ook het mooiste van de zeven is? “Het was toch mooier geweest als ik op het hoogste schavotje had gestaan (lacht).”

“De wet van de sterkste.” Of hoe het ene fenomeen moet plooien voor het andere.