Tijd voor het volgende Italiaanse luik van het wielervoorjaar, tijd voor het eerste monument van het jaar. Voor het eerst sinds 2023 gooit Wout van Aert (31) zich tijdens Milaan-Sanremo in de strijd. Ontdek hier alles wat u moet weten om een hele dag aan de buis gekluisterd te zitten, te beginnen met de wedstrijd van de vrouwen.

Niemand zo geobsedeerd met de heuvels van Milaan-Sanremo als Tadej Pogacar. Ene Mathieu van der Poel doorstond er vorig jaar een spervuur van Sloveense aanvallen, met alweer een sprintnederlaag voor ‘Pogi’ tot gevolg. Voor het eerst sinds 2023 gooit nu ook Wout van Aert zich opnieuw in die strijd.

Van Aert in Sanremo, het doet ons mijmeren over het jaar 2020.

Onze landgenoot beleefde een uitzonderlijk jaar en mocht na winst in de Strade Bianche met ‘La Primavera’ ook zijn allereerste monument bijschrijven op het palmares.

Al jarenlang hetzelfde menu tijdens de langste wielerklassieker van het jaar. Een vlakke aanloop tot aan de Italiaanse kust, een opeenvolging van hellingen langs de Ligurische zee en finishen op de Via Roma in Sanremo.

Even leek het erop dat organisator RCS Sport noodgedwongen zou moeten afwijken van dat beproefde recept. Maar niet getreurd, een aardverschuiving werd op tijd hersteld en dus kan het peloton zaterdagochtend de vertrouwde route inladen in de fietscomputer.

Rond de klok van 10 trapt het peloton zich dus opnieuw op gang in het pittoreske Padua. Via een vlakke aanloop wacht na net geen 145 kilometer de Passo del Turchino. Met 5,6 kilometer aan gemiddeld 2,9% vormt die de eerste hindernis van de dag op weg naar de Ligurische kust.

Naar goede gewoonte snijden we, na opnieuw een vlak tussenstuk van 100 kilometer, een trio van ‘Capi’ aan. Te beginnen met de Capo Mele, gevolgd door de Capo Cervo en met de Capo Berta als kers op de taart.

Elk niet meer dan twee kilometer lang en zonder dubbele cijfers in de stijgingspercentages, maar wel goed om de hartslag een eerste keer de hoogte in te jagen.